BEN ÖĞRETMENİM

BEN ÖĞRETMENİM

Bir elimde kitap, bir elimde tebeşir
Yeşil tahtada dünyam,
Bahçede çiçekler ağaçlar büyür,
Ellerimin okşadığı başlar büyür
Körpe dimağlara nakşettiğim şekil
En güzel şiir…

Çevrilen sayfalarda eser erdem meltemi
Kutup soğuğunda üşümez çocuklarım
Bazen ceylan misali ürktükleri
Korktuklarından değil
Sevgiden doğan bir ürperti
Yüreklerinde ben varım…

Bir elimde bayrak, bir elimde toprak
Kalbimde çiçek çiçek açar çocuklar
Özlemin en soylusunu solur,
İçimde kişner doru atlar,
Yok bana durak…

Kırk bin köyün üstünde uçan bulut
Issız yollarda rüzgârım.
Karlı dağlarda, yarlı yollarda ben varım
Sevgi azığım bilgi hamailim
Karanlıkları söküp atan mânevi mimar…

Ben vefânın ve cefanın sönmeyen mumu
Eğitim ordusunun çilekeş neferi
Ülkemin çocuklarına feda etmişim uykumu,
Son derse kadar, son nefese kadar;
Ben öğretmenim…

Naci GÜMÜŞ