Şakaklar yorgunsa kırağı düşmüş,
Hayat haritası çizilmiş yüzde.
Çile arıları bir bir üşüşmüş,
Kalbi sokuyorlar, yokuşta düzde.
Öze selâm yoksa ömür beyhude,
Geçmiş gitmiş ama faydasız gitmiş.
Körkütük sarhoş gibidir ve de,
İnsan yüreği yokluğa itmiş.
Öze selâm yoksa nergisler gibi,
Bencillik şarabı içmişse gönül.
Ona yabancıysa rehberi, Nebi,
Ve çekilmemişse pencereden tül.
Boşa geçmiş hayat yokluğa gitmiş,
Kınalı şafaklar ve mor geceler.
Bu gönül kendini boşluğa itmiş,
Ama hayal kurup varlık heceler.
Uyan dost şakağın aklarla doldu,
Yüzünde çizgiler öetelere yol.
Bak hayat lalen sarırıp soldu,
Bari dirilişle kadeh gibi dol.
Sol gönül ebedi hayat yolunda.
Lillah için çalış ve eri tüken.
Böyle gayret görür ise kulunda,
Hak iklimi seni berata çeken.
Mehmet ERDOĞAN